ه‍.ش. ۱۳۹۲ آبان ۱۱, شنبه

بدون جنبش,«اصلاحطلبی محض» محکوم به شکست است



هجوم سراسری به دولت "تدبیرو اعتدال" ازسوی محافظه کاران اینک شکل علنی بخود گرفته است. نوک تیز حملات اتفاقا نقطه قوت یا شاید بتوان گفت تنها نقطه قوت دولت روحانی یعنی روند مثبت حل و فصل بحران اتمی وعادی سازی روایط ایران با جهان خارج را مستقیما نشانه رفته است.


دلیل این تمرکز فقط به تصمیم اتاق فکر محافظه کاران حاکم برنمی گردد,که باید به «تدبیر» دولت روحانی و مشاوران ایشان نیزاشاره کرد که همه داشته هایشان(آرای مردم و خواسته های اساسی برای رسیدن به آزادی) را یا رها کرده یا از ان عبور ویا در هراس از«سبز شدن» به جناح حاکم واگذار کرده -  دربهترین حالت میتوان تصورکرد که  درزیر سبد مذاکرات هسته ای به امید «شاید وقتی دیگر» از «در مصلحت» نادیده اش میگیرند. 


اما همه میدانند که این وقت دیگر «شاید هیچ وقت» فرا نرسد! – قصه ی ناامیدی نیست – تجربه ی سخت, عمیق و پردرد را پشت سر داریم – شرایط امروز به هیچ روی با اوج دوران اصلاحات قابل قیاس نیست. ان دورانی که اصلاحطلبی تقریبا هرچه در چنته داشت به میدان اورد به کجا انجامید؟

 ایا ازخلق دوران تاسف باری که بانام احمدی نژاد گره خورد, میتوان بجز واقعیت شکست پروسه اصلاحطلبی محض برداشت دیگری داشت؟

ایا همین شکست نبود که پایه گذار جنبش سبز در انتخابات سال 88 گردید؟ یا به به بیانی دیگر دلیل پدیده جنبش خیابانی سبزعبور از ناتوانی و ناکامی های تز اصلاحطلبی محض نبود؟


امروز اصلاحطلبان محض میتوانند بگویند که جنبش سبز نیز شکست خورد – بگذار بگویند! – اما بی توجه به همه گزافه گوئی ها- در عمق جامعه حقیقت مسیر خود را بر بستر وقایع طی خواهد کرد.


حقیقت این است که بدون همان «به اصطلاح مرده ی جنبش سبز» اصلاحطلبان نه قادر بودند کاندیدائی معرفی کنند – نه تضمینی برای شمارش آرا وجود داشت – همه هراس نظام همچنان از آن پیکر سبز به خاک افتاده بود و همچنان نیز چنین است.

اصلاحطلبان امروز که در زیر عبای دولت تدبیر گرد امده اند بدون باور حقیقت و قدرت آن نیروی شگرفی که جنبش سبز نامیده شده بسیار زودتر تن به شکستی خفت بارتراز پیش خواهند داد.


اما حقیقت جنبش سبز چیست؟ ایا میتوان قدرت جنبش سبز را در چند راهپیمائی خونین خلاصه کرد و مدعی شد که اینک شکست خورده است؟ و مهمتر این که ایا جنبش سبز اگر هم در مقطعی ناکام شد ایا مانند اصلاحطلبی محض در تمامیت خود شکست خورد و ایا هر چه در توانش بود به میدان آورده بود؟ آیا همانند اصلاح طلبی حاصل این جنبش پدیده احمدی نژاد بود یا پیروزی اصلاحطلبان و عقب نشینی حکومت غدار؟


پاسخ منفی پاسخی منصفانه به تمامی سوالات بالاست – و در مورد اخرین سوال درسی است هشداردهنده به اصلاحطلبان محض و همه نخبگان جامعه:

جنبش سبز گرچه در خیابان عقب نشینی کرد اما آرمانها و راهبردش یعنی تکیه به قدرت مردم برای عقب راندن نظام- هنوز پابرجا و بقوت خود باقی است – 
جنبش سبز (برخلاف اصلاحطلبی)  بدلایل گوناگون موفق نشد همه ی پتانسیل خود را به عرصه عمل درآورد  – و همان اندکی که به عرصه خیابان امد به نسبت اندازه خود به عقب نشینی حکومت انجامید . هر نیروی اجتماعی که خواهان پیروزی است بجز ازمودن هر آنچه در جنبش سبز هنوز ازموده نشده و تکیه بر این نیروی عمیق اجتماعی راه دیگری برای پیروزی در پیش رو ندارد

هیچ نظری موجود نیست: